Γιώργος Δεληζήσης: Ήμουν στο μνήμα του Παύλου Μυροφορίδη όταν με πήρε τηλέφωνο ο Μονεμβασιώτης (audio)
Συνέντευξη στον Ρ/Σ Focus και στον δημοσιογράφο Νίκο Πετρουλάκη έδωσε χθες ο Γιώργος Δεληζήσης, στην οποία μίλησε για όσα έγιναν από τότε που ήρθε στον Ηρακλή, πώς ήρθε η άνοδος της ποδοσφαιρικής ομάδας στην Α’ Εθνική αλλά και το τι έρχεται από δω και πέρα.
Με έντονα γράμματα είναι οι ερωτήσεις του Ν. Πετρουλάκη
Γιώργο, καλησπέρα και συγχαρητήρια.
Καλησπέρα κύριε Πετρουλάκη, να είστε καλά. Ευχαριστώ πολύ.
Βέβαια μεγάλη επιτυχία, δεδομένου ότι ο Ηρακλής και πέρυσι είχε καλή ομάδα, δεν κατάφερε να βγει, αλλά φέτος έγινε μια συντονισμένη προσπάθεια και από τον κύριο Μονεμβασιώτη, ο οποίος επένδυσε και στην περίοδο του Ιανουαρίου, έφερε και εσένα στην ομάδα. Πώς ήταν τα πράγματα και τι έγινε και μετά την τελευταία νίκη.
Εντάξει, προφανώς ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά, γιατί και οι αλλαγές προπονητών και όλα αυτά επηρεάζουν σίγουρα. Εγώ θα σας μιλήσω από τη στιγμή που ήρθα στην ομάδα, από την πρώτη Δεκεμβρίου δηλαδή που αλλάξαμε κάποια πράγματα. Έγινε συντονισμένη δουλειά, πήραμε έναν προπονητή που ήταν αναγκαίο να έρθει ένας άλλος προπονητής κατά τη γνώμη μου. Είχαμε μιλήσει με τον κύριο Μονεμβασιώτη. Φέραμε μια ηρεμία στα αποδυτήρια. Μπήκε μια σειρά στον τρόπο δουλειάς των ποδοσφαιριστών από όλο το staff που έχει έρθει. Σίγουρα εγώ, ο Στέλιος ο Μαραγκός που ήταν από την αρχή εκεί πέρα, ο Βαγγέλης, όλα τα παιδιά βάλαμε τις βάσεις για μία πορεία ανάλογη του μεγέθους του Ηρακλή, γιατί δεν υπήρχε περιθώριο να μην βγει φέτος η ομάδα. Ήταν μονόδρομος. Οπότε περάσαμε στα αποδυτήρια και στα παιδιά καταρχήν να τους φύγει το άγχος. Γιατί εγώ να σου πω ότι όταν πήγα είδα μια πάρα πολύ καλή ομάδα, απλά δεν έβγαζε αυτό που της αξίζει στο γήπεδο. Δεν είχε αυτοπεποίθηση. Σιγά-σιγά με ομιλίες με τα παιδιά προσπαθήσαμε και αυτό είδατε ότι ειδικά στα τελευταία παιχνίδια η ομάδα το έβγαλε.
Βέβαια και στα εκτός έδρας, ειδικά στον Βόλο και στην Καρδίτσα, έδειξε χαρακτήρα η ομάδα, χαρακτήρα πρωταθλητή.
Εννοείται.
Αυτή είναι η ιστορία. Γιώργο, ήθελα να σου ρωτήσω κάτι. Όταν ήρθε ο Πετράκης κάποια πράγματα τα άλλαξε στην ομάδα, αλλά ήρθαν και καινούργια παιδιά, έτσι; Ήρθαν και κάποιες μεταγραφές, ενίσχυσαν την ομάδα, άλλαξαν την ψυχολογία, άλλαξαν το ρόστερ, έτσι; Προς το καλύτερο;
Εντάξει, είναι πολύ δύσκολο να πετύχεις Ιανουάριο μεταγραφές, να σου πετύχουν όλες. Εμείς πέσαμε ακριβώς. Όλες οι μεταγραφές βγήκαν εκατό τοις εκατό. Δεν νομίζω να έχει γίνει ξανά. Εγώ τουλάχιστον τόσα χρόνια που έπαιζα ποτέ δεν πετύχαινε κάτι τέτοιο. Όλα τα παιδιά που ήρθαν μας έδωσαν το κάτι παραπάνω, έδωσαν και μεγαλύτερη ποιότητα και βοηθήθηκαν και τα άλλα τα παιδιά και είδατε το αποτέλεσμα στο γήπεδο. Καταρχήν ήρθαν καλοί χαρακτήρες και υπήρχαν καλοί χαρακτήρες στην ομάδα, που είναι πολύ βασικό για μια ομάδα να έχεις, να έχεις πολύ καλά αποδυτήρια. Είναι πολύ βασικό.
Πάρα πολύ βασικό. Ε, απ’ ότι είδα όμως πολλές φορές πήγαινες και έπιανες λίγο τον Ουάρντα από το κεφάλι καμιά φορά.
Αυτός ήταν υπ’ ευθύνη μου από την αρχή.
Επέμενες για να αποκτηθεί;
Εντάξει, για να μην κρυβόμαστε, ήταν καθαρά επιλογή του προέδρου. Δεν θέλουμε να πούμε ψέματα τώρα ότι τον φέραμε εμείς. Η επιμονή του προέδρου τον έφερε στον Ηρακλή. Εγώ τουλάχιστον που ήμουνα και κάθε μέρα εκεί πέρα και ο Στέλιος και ο Βαγγέλης προσπαθήσαμε να του βγάλουμε τον καλό του εαυτό, τον καλό του χαρακτήρα, γιατί είναι ένα ιδιαίτερο παιδί. Είναι πάρα πολύ καλό παιδί, παρεξηγημένο θα έλεγα και είναι καλός χαρακτήρας. Εντάξει, η ποιότητά του δεν αμφισβητείται από κανέναν.
Εννοείται και μάλιστα δέθηκε και με τον κόσμο κατευθείαν.
Εντάξει, αυτό το έχει. Ο Ουάρντα είναι αγαπητός.
Γιώργο, επειδή εσύ έχεις και επιτυχίες στην καριέρα σου από τη Β στην Α και με τον Ηρακλή και με τον Άρη και λοιπά, είχες, και οι παλαιότεροι ίσως να το γνωρίζουν, και πάρα πολύ καλή σχέση με τον, με τον Παύλο τον Μυροφορίδη και πολλοί λένε ότι ακολουθείς πάρα πολλά από αυτά που είχε ο Μυροφορίδης.
Να σου πω κάτι γιατί είναι πολύ σημαντικό και πέρα από ότι το αξίζει αυτός ο κόσμος την επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια, εγώ θέλω να αφιερώσω μέσα από την καρδιά μου αυτή την άνοδο στον Παύλο, γιατί εκείνη τη μέρα που μου πήρε ο κύριος Μονεμβασιώτης τηλέφωνο για να αναλάβω χρέη γενικού αρχηγού ήμουνα εκείνη την ώρα στο μνήμα του Παύλου να του ανάψω ένα κερί και θεωρώ ότι ακόμα και τώρα ο Παύλος εμένα προσωπικά με καθοδηγεί και με, πώς να το πω, και με προστατεύει. Γιατί πάντα τον βοηθούσα όταν ήμουν στις ομάδες, αλλά με βοηθούσε πρώτα αυτός. Αυτός με πήρε από το χέρι. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό το πράγμα. Είναι ο μόνος άνθρωπος που στάθηκε τόσο δίπλα μου και τον ευχαριστώ και τον ευγνωμονώ μια ζωή.
Και εσύ τον στήριξες αγωνιστικά όμως, δηλαδή τον έβγαλες…
Αυτά, αυτά πηγαίνουν μαζί, είναι αμοιβαία.
Εκείνη την ώρα που σε πήρε ο Μονεμβασιώτης ήσουν στο μνήμα του Παύλου;
Ακριβώς.
Απίστευτο.
Γιατί είχα πάει για μια δουλειά στην Κοζάνη και είχα περάσει από εκεί και εκείνη την ώρα χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Και ήταν ο Μονεμβασιώτης.
Ναι, ναι.
Πω! Εντάξει, είναι συγκινητικό αυτό πάρα πολύ, πραγματικά, γιατί ο Παύλος ήταν φίλος όλων μας και όλοι τον θυμόμαστε.
Καταρχήν ήταν ένας άνθρωπος που πάντα μου μιλούσε, γιατί όταν κάναμε άπειρες συζητήσεις με τον Παύλο και όταν ήμουν στον Άρη, πάντα μου μιλούσε για τον Ηρακλή, πάντα ένιωθε πολύ αγάπη για αυτή την ομάδα, ειδικά εκείνη την άνοδο που είχε κάνει ο Ηρακλής το 2015 γιατί ήταν να έρθω κι εγώ τότε και για άλλες συγκυρίες δεν είχα έρθει στον Ηρακλή. Και πάντα μιλούσε για τα καλύτερα λόγια. Πάντα την αγαπούσε την ομάδα και πάντα τον άκουγα τον Παύλο. Είχε πολύ καλές απόψεις και πάντα έχω κάτι από αυτόν.
Γι’ αυτό κρατάς τα αποδυτήρια, γι’ αυτό τα κρατάς οικογένεια. Έτσι ήταν και η δική του η τακτική. Τα αποδυτήρια οικογένεια.
Έτσι ακριβώς. Έτσι ακριβώς. Να σας πω την αλήθεια εγώ και στον Άρη όταν ήμουνα και σαν ποδοσφαιριστής, χωρίς υπερβολές, όταν γινόταν κάτι πάντα εγώ μιλούσα και στην ουσία δεν μου είναι τόσο άγνωστο αυτό που κάνω τώρα. Είναι αυτό που ήθελα να κάνω όταν τελείωνα το ποδόσφαιρο. Είναι αυτή η θέση που μου αρέσει και δίνω την ψυχή μου και εγώ δεν θέλω τώρα ούτε να πουλήσω οπαδιλίκι ούτε τίποτα. Όταν πάω σε μια ομάδα, και βοήθησα αυτά τα παιδιά τώρα τρεις μήνες που είμαι εκεί πέρα και με βοήθησαν και αυτοί είναι ότι όταν ένας άνθρωπος σου δίνει μια δουλειά, σου δίνει μια ευκαιρία όχι μόνο να δουλέψεις, αλλά σου δίνει εμπιστοσύνη για να πάρεις ένα νευραλγικό πόστο, γιατί πρέπει να διαχειριστείς τριάντα διαφορετικούς χαρακτήρες. Εγώ πάντα είχα το σεβασμό μέχρι τώρα όλων των παιδιών γιατί πάντα σέβομαι εγώ τους πάντες. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για να προχωρήσεις.
Πάρα πολύ. Εεε με το τέλος του αγώνα στην Καρδίτσα μπήκατε στα αποδυτήρια. «Είναι τρελός ο πρόεδρος» φώναξαν οι παίκτες και λοιπά. Ωραία ατμόσφαιρα. Μετά έγινε η υποδοχή στο Ιβανώφειο. Πώς ήταν τα πράγματα;
Εντάξει, καταρχήν να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πρόεδρο γιατί σπανίζουν πλέον πρόεδροι που τα έχουν όλα τακτοποιημένα. Είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας να μην λείπει τίποτα στον ποδοσφαιριστή, στους υπαλλήλους γενικά. Εντάξει εγώ τον κύριο Μονεμβασιώτη τον ήξερα και από παλιά γιατί συνεργαστήκαμε. Είναι ένας άνθρωπος, έχει την τρέλα του. Μακάρι να έχετε τέτοιους προέδρους τρελούς, να πληρώνουν, να είναι σοβαροί σε αυτό το κομμάτι για να μην λείπει τίποτα στην καθημερινότητα όλων των παιδιών, όλων των υπαλλήλων. Γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι, δεν το συζητάμε. Εγώ και όταν ήμουν ποδοσφαιριστής προτιμούσα να έχω έναν πρόεδρο με αυτή τη λογική. Γιατί όταν ένας σε πληρώνει δεν μπορείς να γυρίσεις και να και να έχεις άλλες απαιτήσεις. Δε σου λείπει τίποτα, είναι μονόδρομος η δουλειά σου. Οπότε συγκεντρώνεσαι και επικεντρώνεσαι σε αυτό το έργο που πρέπει να βγάλεις εις πέρας. Αυτό ο κύριος Μονεμβασιώτης με όλους τους συνεργάτες που έχει γύρω του, όλα ήταν τακτοποιημένα και αυτό συντέλεσε σε αυτή την επιτυχία.
Ναι, αυτά που σας έδωσαν τα εργαλεία για να δουλέψετε. Η πληρωμή των παικτών. Αυτό είναι το πιο βασικό.
Και ο κόσμος εντάξει, είδατε μετά τι έγινε στο Ιβανώφειο. Ο κόσμος περίμενε εννιά χρόνια αυτή την επιστροφή γιατί ο Ηρακλής έχει αδικηθεί, γιατί δεν έχει πέσει αγωνιστικά ποτέ. Έχει αδικηθεί τα τελευταία χρόνια. Εγώ είμαι σίγουρος ότι έρχονται καλύτερες μέρες με αυτόν τον άνθρωπο που έχει αναλάβει τα ηνία της ομάδας γιατί και η οικονομική του κατάσταση του επιτρέπει, έχει όραμα. Ελπίζω να γίνουν ωραία πράγματα γιατί ο κόσμος έχει ταλαιπωρηθεί και το αξίζει και η ομάδα να παλεύει σε θέσεις Ευρώπης από δω και πέρα.
Ναι. Γιώργο, τώρα μένουν τρία παιχνίδια. Εντάξει, η ομάδα έχει εξασφαλίσει την άνοδο, ό,τι και να γίνει, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, αλλά πώς θα τα αντιμετωπίσετε αυτά;
Η δική μου φιλοσοφία και αυτό θα το περάσω και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει κάτι διαφορετικό γιατί έτσι ήμουν και σαν παίκτης. Τα πανηγύρια έχουν τελειώσει. Υπάρχουν τρία παιχνίδια. Η ιστορία του Ηρακλή απαιτεί, και οι ποδοσφαιριστές μας το θέλουν και αυτοί, πρέπει η ομάδα να βγει άηττητη. Και αυτό το θέλουμε όλοι μας. Δεν παίζουμε για τουρισμό, δεν πάμε για να κάνουμε χαβαλέ. Από αύριο έχει δουλειά. Μπορεί να πάρουν και ευκαιρίες και άλλα παιδιά που δεν έχουν παίξει, αλλά θεωρώ ότι είμαστε σε ένα καλό δρόμο. Όποιος και να παίξει τώρα αυτή τη στιγμή η ομάδα είναι δεμένη, δεν έχει άγχος. Πολύ σημαντικό. Έχουμε τρία παιχνίδια. Θα κοιτάξουμε το παιχνίδι της Κυριακής πρώτα. Βήμα-βήμα να στεφθούμε πρωταθλητές αήττητοι και αυτός είναι ο στόχος.
Ναι. Εντάξει, τώρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την επόμενη μέρα γιατί είναι ακόμα πολύ νωρίς. Δεν έχει καν τελειώσει το πρωτάθλημα, δεν έχει καλά τελειώσει. Είναι πολύ νωρίς και άλλωστε ο κύριος Μονεμβασιώτης έχει προφανώς πλάνο για τη Super League 1, όπου και εκεί έχεις παίξει και ξέρεις πώς είναι τα πράγματα. Αλλά νομίζω αργότερα θα γίνουν συζητήσεις γι’ αυτά. Τώρα προέχει να τελειώσει η ομάδα όπως είπες αήττητη.
Έτσι ακριβώς. Να τελειώσουμε με το καλό και όλα θα μπουν στη σειρά μετά.
Τώρα νομίζω όμως ότι ο κόσμος πρέπει να έρθει στα δύο τελευταία παιχνίδια μέσα. Θα είναι και ένα μπράβο προς τους παίκτες, έτσι;
Αυτό θα είναι μεγάλη ανταμοιβή για τους ποδοσφαιριστές. Και ο κόσμος θα χαρεί και οι ποδοσφαιριστές. Εγώ εύχομαι να δω ένα γήπεδο όπως είχαμε δει το 2015 όταν είχε πάρει την άνοδο ο Ηρακλής που ήταν ο Παύλος εκεί και μου έλεγε πού ήταν αυτός ο κόσμος και πού εμφανίστηκε. Άρα λοιπόν ο κόσμος πρέπει να ξαναέρθει στο γήπεδο. Είναι η ευκαιρία τώρα που η ομάδα φεύγει από τα πέτρινα χρόνια να ‘ρθει, να χαρεί, να χαρούμε και εμείς μαζί του. Και εύχομαι να δούμε ένα κατάμεστο Καυτατζόγλειο.
Και μια τελευταία ερώτηση προσωπική. Έχεις μιλήσει με τον πρόεδρο; Θα μείνεις και την επόμενη χρονιά; Πώς είναι τα πράγματα;
Εμείς με τον κύριο Μονεμβασιώτη τα είχαμε βρει σε δύο τρία λεπτά. Είπαμε ότι βγαίνουμε, συνεχίζουμε. Ε, δε βγαίνουμε, πάμε σπίτι μας. Δώσαμε τα χέρια και φύγαμε. Αυτό έγινε.
Άρα υπάρχει συμφωνία. Ωραία. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την κουβέντα που κάναμε Γιώργο Δεληζήση. Εύχομαι κάθε επιτυχία και από εδώ και πέρα. Καλό κουράγιο! Συγχαρητήρια για την άνοδο.
Να είστε καλά. Ευχαριστώ πολύ.