Ο Marco Krainz, η επιμονή του Mazzarri και τα συμπεράσματα που εξάγονται από αυτό
Ο Carlos Moreno στις τελευταίες του δηλώσεις σε ΜΜΕ της Ρεάλ Μαδρίτης είπε πως στο ποδόσφαιρο δεν γίνεται να παίζουν όλοι. Όσοι δεν παίζουν το μόνο που μπορούν να κάνουν για να το αλλάξουν αυτό πραγματικά είναι να προσπαθούν στις προπονήσεις, να δουλεύουν χωρίς σταματημό και να αξιοποιήσουν την παραμικρή ευκαιρία που θα τους δοθεί. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για τον χαρακτήρα του νεαρού χαφ, ο οποίος μέχρι στιγμής έχει αγωνιστεί ελάχιστα όμως δεν φαίνεται να πτοείται από αυτό.
Παίρνοντας λοιπόν ως αφορμή την συγκεκριμένη δήλωση, θα ήθελα να σταθώ στην περίπτωση του Marco Krainz. Ο Krainz ήρθε στον Ηρακλή πέρυσι στην Β’ Εθνική ως μία μεταγραφή ενίσχυσης του Ιανουαρίου, τότε που χρειαζόταν η τελική ώθηση στον Ηρακλή ώστε να ανέβει κατηγορία. Ο Krainz, αν και ερχόταν από την Α’ Κύπρου, έχοντας μάλιστα σοβαρές περγαμηνές, στον Ηρακλή πέρυσι δεν έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του. Ταλαιπωρήθηκε βέβαια και από έναν τραυματισμό αλλά γενικότερα η εικόνα του δεν ήταν ιδιαίτερα πειστική.
Ο Krainz είχε συμβόλαιο και για φέτος. Παρ’ όλα αυτά «εντάχθηκε» στο γκρουπ παιχτών που θεωρούνταν προς αποχώρηση-αποδέσμευση. Στο μεταξύ όμως ήρθε ο Mazzarri και ξεκίνησε η προετοιμασία της ομάδας. Τόσο στην Πτολεμαΐδα όσο και στο πανέμορφο Valles ο Krainz δούλεψε πραγματικά σκληρά και κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή. Εν μέσω δεκάδων δημοσιευμάτων από ΜΜΕ του Ηρακλή ή και όχι, που ήθελαν τον Krainz να αποχωρεί από τον Ηρακλή, ο Walter Mazzarri τον στήριξε σιωπηλά, τον χρησιμοποιούσε στα φιλικά και σε όλα τα επίσημα παιχνίδια έστω σαν αλλαγή.
Ο Krainz δεν τον απογοήτευσε. Μέχρι στιγμής έχει μια πολύ σταθερή παρουσία στην ομάδα, προσδίδοντας ηρεμία στο κέντρο τα λεπτά που αγωνίζεται. Δεν κάνει πολλά λάθη και καθόλου κρίσιμα λάθη. Στο τελευταίο παιχνίδι μάλιστα, αυτό με τον Λεβαδειακό, ο Krainz το πήγε ένα βήμα παρακάτω και άλλαξε πλήρως την εικόνα του Ηρακλή με την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο, σημειώνοντας μία ασίστ και ένα γκολ. Ο τρόπος που πανηγύρισε το γκολ που πέτυχε έδειξε ότι ήθελε καιρό να βγάλει από μέσα του όλο του το άχτι για την υποτίμηση που δέχτηκε από μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ του Ηρακλή και όχι μόνο.
Πέρα όμως από τα εύσημα για την σκληρή δουλειά του Marco Krainz, που κατάφερε έως έναν μεγάλο βαθμό να αλλάξει την άποψη που υπήρχε για τον ίδιο, πρέπει να δώσουμε τα εύσημα και στον Walter Mazzarri. Φαίνεται ότι ο προπονητής του Ηρακλή γνωρίζει καλά πώς να αξιολογεί παίχτες και να βλέπει πράγματα μέσα από τις προπονήσεις. Αυτό αρχίζει και γίνεται εμφανές, καθώς πέρα από την περίπτωση του Marco Krainz, υπάρχει και αυτή του Νίκου του Αναστασιάδη. Ένα παιδί που αντικειμενικά δεν είχε δείξει σχεδόν τίποτα πέρυσι όσο ήταν στον Ηρακλή αλλά είναι πάρα πολύ εργατικό και φιλότιμο και για αυτό έχει ανταμειφθεί με (λίγο έστω) χρόνο συμμετοχής και στα λίγα λεπτά που αγωνίζεται παίζει σαν μαχητής και δίνει μάχες στην μεσαία γραμμή, προσπαθώντας να εμποδίσει τους αντιπάλους να εκδηλώσουν επιθέσεις.
Αυτό ας γίνει οδηγός τόσο για τους νέους παίχτες, όσο και για τον κόσμο. Οι νέοι παίχτες να μην εφησυχάζουν και αδιαφορούν αλλά να δουλεύουν αδιάκοπα, όπως πολύ σωστά μίλησε ο Carlis ότι πρέπει να γίνεται. Ο κόσμος να μην παρασύρεται από δημοσιεύματα και από την εικόνα που μπορεί να βγαίνει στο γήπεδο για κάποια ματς, γιατί δεν είναι αυτά η ολική εικόνα. Ο αρμόδιος πάντα για να κρίνει έναν παίχτη, περισσότερο από όλους τους άλλους, είναι ο προπονητής του. Αυτός είναι που βλέπει τους παίχτες συνολικά, τόσο στις προπονήσεις όσο και στους αγώνες. Αυτός είναι επίσης που γνωρίζει καλύτερα από όλους το τι θέλει να πάρει από τον κάθε παίχτη.
Ο Walter Mazzarri μπορεί να έχει παραξενιές και εμμονές, αλλά μπορούμε να του αναγνωρίσουμε ότι μπορεί και διαβάζει πολύ καλά τους παίχτες που έχει απέναντί του. Και ποιος ξέρει; Ίσως και αυτά που στα μάτια μου είναι παραξενιές και εμμονές, να έχουν κάποια άλλη εξήγηση και να με διαψεύσει στο μέλλον. Εγώ τουλάχιστον το εύχομαι.
