Jens Jοnsson, ένας αθόρυβος ρολίστας υψηλού επιπέδου
Πριν μπούμε στην ανάλυση του Jonsson, θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο αυτής της ποδοσφαιρικής κοινότητας που έχουμε δημιουργήσει μέσα από το IFL και το Iraklis433. Για τα μηνύματα, τις συζητήσεις, τις διαφωνίες και την καθημερινή μας κουβέντα γύρω από το ποδόσφαιρο. Όπως έχετε ήδη αντιληφθεί, προσπαθούμε να συζητάμε για το παιχνίδι χωρίς υπερβολές, χωρίς ταμπέλες και χωρίς στενά οπαδικά κριτήρια, αλλά με καθαρά ποδοσφαιρική ματιά και δεδομένα.
Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Jens Jonsson. Tο άκουσμα και μόνο του ενδιαφέροντος της ομάδας μας για την απόκτηση του Δανού ποδοσφαιριστή, είναι αρκετό για να φέρει ενθουσιασμό στον κόσμο. Και όχι άδικα. Πρόκειται για έναν παίκτη με καλό βιογραφικό, σημαντικές παραστάσεις και εικόνα παίκτη υψηλού επιπέδου. Όμως η πραγματική ποδοσφαιρική του ταυτότητα χρειάζεται μία λίγο πιο προσεκτική ανάγνωση, ώστε να μη δημιουργούνται εσφαλμένες απαιτήσεις.
Ο ύψους 1,82m Δανός μέσος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία από τη χώρα του και την Aarhus, αγωνίστηκε στην Konyaspor στο Τουρκικό πρωτάθλημα, πέρασε από την ισπανική Cadiz και τα τελευταία χρόνια φοράει τη φανέλα της ΑΕΚ, καταγράφοντας επίσης συμμετοχές με τις μικρές εθνικές ομάδες της Δανίας αλλά και την εθνική ανδρών. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν παίκτη με μεγάλη εμπειρία και υψηλές ποδοσφαιρικές παραστάσεις.
Η φετινή σεζόν βέβαια προσθέτει ένα σημαντικό προβληματισμό στην κουβέντα. Ο Jonsson βρέθηκε από την αρχή εκτός βασικού πλάνου στην ΑΕΚ. Παρότι ο Marko Nikolic τον συμπεριλάμβανε στις αποστολές της ομάδας, δε του έδωσε καθόλου χρόνο συμμετοχής, πέραν από 2 παιχνίδια στα προκριματικά του Conference League όπου και αγωνίστηκε συνολικά μόλις 16 λεπτά. Το παραπάνω στοιχείο επηρεάζει αναπόφευκτα την ανάγνωση του ποδοσφαιριστή από πλευρά μας, αλλά και μας δημιουργεί ερωτήματα γύρω από τον αγωνιστικό ρυθμό και την φυσική του κατάσταση.
Ας πάμε όμως στο καθαρά αγωνιστικό, καθώς ο Jonson είναι από τις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που εύκολα μπορεί να παρερμηνευτούν. Διαβάζοντας κάποια άρθρα που ήδη κυκλοφορούν στην κυανόλευκη κοινότητα, καθώς και σχόλια οπαδών και φίλων της ομάδας, αντιλαμβανόμαστε πως έχει σχηματιστεί η εικόνα ενός μέσου που μπορεί να κάνει λίγο απ’ όλα, ενός παίκτη που θα πάρει πάνω του παιχνίδι, θα δημιουργήσει, θα οργανώσει και θα αλλάξει μόνος του το επίπεδο μιας μεσαίας γραμμής. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική.
Ο Jonsson μπορεί να αγωνιστεί ως 8ρι. Κυρίως σε συστήματα με τριάδα στα χαφ. Το φυσικό του περιβάλλον όμως καθώς και ο τρόπος παιχνιδιού του δείχνει σαφώς πιο κοντά στη θέση του 6ριου. Όχι ως Anchor Man που θα πάιζει οριακά μπροστά από τους κεντρικούς αμυντικούς, αλλά ούτε και ως DPL (οργανωτής πίσω γραμμής) που θα πάρει πάνω του την ανάπτυξη της ομάδας, αλλά περισσότερο ως ένας κεντρικός μέσος ισορροπίας, ένας μέσος που λειτουργεί μέσα από τις τοποθετήσεις, την πειθαρχία και τη σωστή ανάγνωση του χώρου.
Η δουλειά του γίνεται κυρίως χωρίς την μπάλα. Εκεί δείχνει την αξία του ως κεντρικός μέσος. Δεν είναι ο χαφ που θα τραβήξει τα βλέμματα με ντρίμπλες, κάθετες πάσες και κουβάλημα της μπάλας μπροστά. Πρόκειται περισσότερο για έναν πολύ ποιοτικό ρολίστα υψηλού επιπέδου, έναν παίκτη που οι ικανότητες και τα επιτεύγματά του δεν θα φανούν στα highlights του αγώνα. Θα κλείσει γραμμές πάσας στον άξονα στο αμυντικό transition, θα κάνει πλάγιες μετατοπίσεις για την προστασία κενών διαδρόμων, θα προχωράει σε γρήγορα rotation θέσης για κάλυψη, ιδιαίτερα σε ανεβάσματα των backs, θα διατηρεί σωστές αποστάσεις στο pressing και θα διεκδικεί με δύναμη τις δεύτερες μπάλες. Τα στατιστικά του ενισχύουν αρκετά αυτή την εικόνα. Διαχρονικά παρουσιάζει εξαιρετικά νούμερα σχεδόν σε όλη την αμυντική λειτουργία. Τάκλιν, ανακτήσεις μπάλας, αμυντικές μονομαχίες, ενώ ξεχωρίζει και η συνέπεια του στις εναέριες διεκδικήσεις.
Πρόκειται λοιπόν για έναν τύπο χαφ που κάνει το απαραίτητο και όχι το εντυπωσιακό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην καριέρα του έχει χρησιμοποιηθεί, έστω σε έκτακτες συνθήκες, ακόμη και ως κεντρικός αμυντικός. Προφανώς δεν μιλάμε για έναν κανονικό στόπερ, όμως η λεπτομέρεια αυτή λέει κάτι για το αγωνιστικό του προφίλ. Κατανοεί τους χώρους, διαθέτει αμυντική πειθαρχία και έχει τη δυνατότητα να προσαρμοστεί μέσα στη δομή μιας ομάδας, ώστε να υπηρετήσει το πλάνο του προπονητή. Στον Ηρακλη του Coach Mazzari, θεωρούμε πως τέτοιου τύπου χαρακτηριστικά παίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο.
Με την μπάλα στα πόδια δεν μπορούμε να πο΄ύμε πως ξεχωρίζει, καθώς επιλέγει συνήθως την απλότητα. Ασφαλής πρώτη πάσα, κυκλοφορία χαμηλού ρίσκου, σύνδεση γραμμών και παιχνίδι που στοχεύει περισσότερο στη διατήρηση της κατοχής παρά στην δημιουργική έμπνευση. Σπάνια δοκιμάζει σουτ, ή κάποια κάθετη πάσα για να τρυπήσει την άμυνα. Τα στατιστικά του επιβεβαιώνουν αυτή την εικόνα. Εμφανή υψηλά ποσοστά επιτυχημένων μεταβιβάσεων, αλλά αρκετά πιο περιορισμένη συμμετοχή στο δημιουργικό κομμάτι και στις τελικές ενέργειες.
Κάπου εδώ ήρθε η στιγμή να δούμε τον πιθανό ρόλο του, εάν αποκτηθεί βέβαια από την ομάδας μας, και μπει στην «φαρέτρα» του Coach Mazzarri. Σε ένα 3-5-2 με τρεις χαφ, ο Jonsson μοιάζει να βρίσκει ίσως το πιο δυνατό του fit. Όχι ως βασικός οργανωτής ή κεντρικός κόφτης, αλλά ως το πειθαρχημένο κομμάτι της τριάδας στο κέντρο. Ο μέσος δηλαδή που θα δώσει καλύψεις, θα σταθεροποιήσει τις αποστάσεις, θα προστατεύσει τον άξονα και θα προσφέρει τακτική ισορροπία στη λειτουργία της μεσαίας γραμμής. Το λεγόμενο 6/8ρι με ειδικούς ρόλους εντός παιχνιδιού ή όπως αναφέρουν πολλο΄ί αναλυτές, «ο παίκτης του προπονητή » εντός της ενδεκάδας.
Σε ένα 3-4-3 με δύο χαφ αντίθετα, τα πράγματα γίνονται λίγο πιο σύνθετα. Το double pivot όπως ονομάζεται η δυάδα στο κέντρο, συνήθως ζητά μεγαλύτερη ένταση και αντοχές, περισσότερη συμμετοχή στην ανάπτυξη και αυξημένη ικανότητα προώθησης του παιχνιδιού, στοιχεία που δεν αποτελούν τα βασικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Δανού. Για να γίνει λειτουργικό, τουλάχιστον στη θεωρεία, θα πρέπει δίπλα του να υπάρχει ένα ακόμα χαφ πολύ υψηλού επιπέδου με box to box όμως χαρακτηριστικά και έμφαση στη δημιουργία ή ένας εκ των τριών της επιθετικής τριπλέτας να κατεβαίνει αρκετά χαμηλά για οργανώνει τις επιθετικές προσπάθειες της ομάδας. Το τελευταίο το είδαμε να συμβαίνει και πέρσι, που για τα δεδομένα της Super League 2 βέβαια, ο Amr Warda κατέβαινε πίσω από τη μεσαία γραμμή και κουβαλούσε μπάλα, καθώς πέραν του τραυματία Παναγιωτίδη, κανένας κεντρικός μέσος της ομάδας δεν έδειξε τα απαιτούμενα δημιουργικά χαρακτηριστικά ώστε να λειτουργήσει ως σκαλοπάτι στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Συνοψίζοντας. Από καθαρά ποδοσφαιρική σκοπιά η περίπτωση του Jens Jonsson παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για έναν έμπειρο, τακτικά αξιόπιστο και υψηλού επιπέδου μέσο, που θα μπορούσε θεωρητικά να προσθέσει αμυντική ποιότητα, πειθαρχία, εμπειρία και ισορροπία στο χώρο το κέντρου για το νέο Ηρακλή που χτίζεται.
Αν ο Coach Mazzarri έχει δώσει το πράσινο φως και η διοίκηση είναι διατεθειμένη να κάνει την κίνηση για να ντύσει τον Jens Jοnsson στα κυανόλευκα, τότε η υπόθεση ξεπερνά τα όρια μίας πολύ καλής μεταγραφής. Σηματοδοτεί τη διάθεση που υπάρχει για τις επόμενες κινήσεις και την πρόθεση να χτιστεί ένα ρόστερ ικανό να ξεπεράσει ακόμη και τις προσδοκίες του πιο απαιτητικού φίλου του Ηρακλή.