Στο ποδόσφαιρο του Mazzarri δεν υπάρχει το κλασικό «δεκάρι»
Από τις 30 Απριλίου είχαμε εκφράσει την άποψή ότι ο Αμρ Ουάρντα δύσκολα θα μπορούσε να αποτελέσει επιλογή για τον Walter Mazzarri. Όχι γιατί αμφισβητούμε την ποιότητά του. Κάθε άλλο. Αλλά γιατί το ποδόσφαιρο του Mazzarri απαιτεί συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και συγκεκριμένους ρόλους.
Ο Ιταλός προπονητής δεν χτίζει τις ομάδες του γύρω από έναν ποδοσφαιριστή που έχει ελευθερία κινήσεων. Χτίζει τις ομάδες του γύρω από ένα αυστηρό τακτικό πλαίσιο, όπου όλοι υπηρετούν το σύστημα. Οι wing backs καλύπτουν ολόκληρη την πλευρά, οι επιθετικοί πιέζουν συνεχώς, οι κεντρικοί μέσοι αλλάζουν διαρκώς θέσεις και όλοι συμμετέχουν τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην αμυντική λειτουργία.
Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι φέτος δεν θα υπάρχει στην ομάδα το κλασικό «δεκάρι» παλαιού τύπου. Δεν είναι ένας ρόλος που χρησιμοποιεί ο Mazzarri. Δεν αναζητά έναν ποδοσφαιριστή που θα έχει απόλυτη ελευθερία πίσω από τους επιθετικούς και από τα πόδια του θα περνά σχεδόν κάθε επίθεση.
Αντίθετα, αναζητά ποδοσφαιριστές που μπορούν να κινηθούν σε πολλούς χώρους, να υπηρετήσουν τον ρόλο τους, να πιέσουν χωρίς την μπάλα και να λειτουργήσουν μέσα στους αυτοματισμούς της ομάδας. Το σύστημα είναι αυτό που δημιουργεί τις προϋποθέσεις και όχι ένας παίκτης που θα πάρει όλες τις πρωτοβουλίες.
Μέσα σε αυτή τη φιλοσοφία θεωρούσαμε εξαρχής ότι ο Ουάρντα δύσκολα θα είχε φυσική θέση. Όχι επειδή δεν διαθέτει ποιότητα, αλλά επειδή τα κορυφαία του χαρακτηριστικά αναδεικνύονται σε ένα διαφορετικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον.
Δεν είναι θέμα ποιότητας. Είναι θέμα ποδοσφαιρικής συμβατότητας.